Rozdział 3 Every Little thing that you do….

Czwartek, dzisiejszy dzień zaczął się od kłótni z mamą. Ja chciałam zabrać długie spodnie i bluzę, którą kupiłam ostatnio, a moja mama kazała mi ubrać spódnice, a najlepiej sukienkę, z racji że dzisiaj będzie apel świąteczny

. Po długiej kłótni, doszłyśmy do porozumienia. Mogłam zabrać moje rurki, ale tylko pod warunkiem że zabiorę białą bluzkę i botki na koturnie, których nienawidziłam.

- Ty mnie nie kochasz… - powiedziałam ganiąc matkę spojrzeniem.

- Właściwie, to cię nie kocham… Tylko bardzo kocham. Teraz przynajmniej wyglądasz jak dziewczyna a nie jak…

- hem ??? Dopowiedz to … - powiedziałam już do końca zdenerwowana zachowaniem matki.

- Jak… bandzior. – wydusiła mama, a ja wyszłam zatrzaskując za sobą drzwi.

- Jasne, teraz będę musiała iść piętnaście minut na tych… szczudłach. – powiedziałam do siebie i kopnęłam butem o głaz śniegu.

- Co ty tak marudzisz ?? – zaśmiał się głos wychylającego z samochodu głowę chłopaka. – Jedziesz… hhahaha czy chcesz iść w tych…

- Szczudłach. – dopowiedziałam i bez chwili zawahania wsiadłam do auta.

- Więc… nazywasz się Majella… - odchrząknął blondyn.

- Tak, skąd wiesz ale wolę jak mówi się do mnie…

- Ella… wiem haha – powiedział chłopak, nadal patrząc prosto przed siebie tak że nie rozpoznawałam jego twarzy.

- Zaczynam się ciebie bać. – wydusiłam, wpatrując się w chłopaka, próbując go zmusić do odwrócenia głowy w moją stronę. Udało mi się przez jego twarz przeszedł przyjemny i znajomy mi uśmiech, a kiedy spojrzałam w jego oczy wiedziałam kim jest mój wybawca.

- Siemaneczko, Ell – zaśmiał się ponownie.

- John ! Hahah głupolu co ty tu robisz ? – uchwyciłam przyjaciela za wolną dłoń

- No wiesz, chciałem odwiedzić stary Mullingar. Ale jutro wyjeżdżam… Zobaczyłem ciebie i pomyślałem że cię podwiozę, rozumiem że wróciłaś do Irlandii.

- Tak, tydzień lub dwa tygodnie temu, kto tam to liczy. Ymm… wiem że tak głupio pytać, ale mógłbyś mnie podwieźć do szkoły ? – zarumieniłam się ze wstydu, ponieważ nie lubiłam pytać innych o przysługi.

- Jasne… hahah to do którego liceum chodzisz ?

 Kiedy weszłam do szkoły w towarzystwie Johna, wszystkie wzroki skierowały się na nas. Nie dziwiłam się im ponieważ ten blondyn wyrósł już zza dużych bluz i szerokich jak worek na śmieci spodni. John także przy pakował i pozbył się trądziku a także zapuścił włosy, tak że wyglądał tak seksownie. Odwinęłam szalik z szyi i zsunęłam płaszcz z ramion.

- Chcesz coś zostawić ? – zapytałam, chowając odzież do szafki i wyciągając potrzebne podręczniki.

- Nie, i tak zaraz będę się zmywać. – powiedział trzepiąc swoimi włosami, które były oprószone płatkami śniegu. – Pomóż ci ?

- Jeżeli chcesz… - zaśmiałam się i podałam chłopakowi parę podręczników. – Dziękuję.

 Kiedy byliśmy już w pobliżu mojej klasy, chłopak przekazał mi moje podręczniki i powiedział.

- Więc, cześć Ell… miło było spędzić z Tobą trochę czasu. Zaprosiłbym cię na kawę albo ciastko ale,  muszę już jechać, przed chwilą dostałem sms że mam wracać.

- Szkoda… kiedy znowu będziesz w Mullingar ? – zapytałam próbując nie popuścić łez, które były spowodowane, ponownym opuszczeniem przyjaciela.

- Nie wiem, jeden, dwa cztery… - powiedział

- Ale co… cztery ? – domagałam się konkretniejszej odpowiedzi.

- Lata, albo miesiące. – odpowiedział i spojrzał w moje oczy.

- Wiesz jak trudno jest znowu się z wami rozstawać….

- Przypuszczam, leć już bo weszli do klasy. – powiedział pospieszając mnie.

- Pa… - pożegnałam się  i jeszcze tylko bardzo mocno go przytuliłam, na co on odwzajemnił się tym samym. Oddalił się a ja zamykając już powoli drzwi do klasy usłyszałam.

- AAA ! Ella w swoim zeszycie od matmy masz mój numer. Pisz śmiało ! – zaśmiał się i mi pomachał, a ja weszłam do klasy.

Dzisiaj sobota, jakoż iż jutro był 24 grudzień, poszłam przejść się  po mieście. Kupiłam upominki dla rodziców i snikersa, wpadłam także na obiad do kafejki a potem poszłam w kierunku domu. Idąc przez ulicę zatrzymałam się przed domę, który szczególnie przyciągał moją uwagę, każdego razu kiedy tamtędy przechodziłam. Był to dom Maury. Mieszkała ona sama, od czasu rozwodu z ojcem Nialla. Wpatrywałam się w okna, przesłonięte firanami. Przypominałam sobie dziecinne lata, kiedy wyglądaliśmy z chłopakiem zza okien.

- Co tam widzisz ? –zapytał mnie ktoś z tyłu, obróciłam się chcąc odpowiedzieć nieznajomemu.

- Mój przy.. jaciel… kiedyś tu m..mm…

Obudziłam się na moim łóżku lekko zdezorientowana, zaczęłam sobie przypominać co zaszło. Kiedy próbowałam znaleźć mój telefon do pokoju wszedł brunet z blond końcówkami z tacką, na której miał kakao i kanapki z nutellą.

- O wstałaś… właśnie miałem cię budzić. – uśmiechnął się tak słodko że mój puls przyspieszył.

- Tak… - wyszeptałam nadal przyglądając się brunetowi z nie dowierzaniem.

- Hahah, co się tak patrzysz… Nie znasz mnie ? Mam ci się przedstawić ? – zaśmiał się i usiadł obok mnie.

- Haha, nie, nie musisz, znam cię zbyt dobrze. Ale nadal nie mogę uwierzyć że tu jesteś… - zaśmiałam się biorąc gryza kanapki, którą chłopak podsunął mi pod nos.

-  Zdążyłem to zauważyć kiedy zemdlałaś na mój widok.. – zaśmiał się i podrapał się po policzku.

- Hahah, serio ? Zemdlałam… ? To wszystko tłumaczy. – uśmiechnęłam się i wzięłam kubek mleka.

- Naprawdę aż tak się zmieniłem ?- zapytał i oparł się o ramę łóżka tak że stykał się ze mną ramieniem.

- Tak… zmężniałeś, urosłeś.. Głos ci się zmienił i w ogóle podoba mi się twój kolor włosów. – uśmiechnęłam się patrząc na jego reakcje.

- Hah, dzięki. Ty też… urosłaś, ale widzę że nadal się trzeba tobą opiekować.- zaśmiał się ukazując przy tym wcześniej nie zauważalny przeze mnie aparat na jego zębach.

- I to w tobie kocham… Brakowało mi ciebie. – powiedziałam kładąc się i opierając o jego klatkę piersiową.

- Umm… - wydusił i objął mnie ramieniem. – Ja też za tobą tęskniłem. Poczekaj chwilę. – powiedział i wysunął się z pod koca. – Nadal masz gitarę za szafą ?

- Tak… - powiedziałam obserwując go.

- Przesuń się… - zaśmiał się wchodząc pod koc a drugą ręką trzymając gitarę. – No już możesz się oprzeć. – powiedział zapraszająco. Zaczął wygrywać na instrumencie, tak kojące utwory że przyprawiały mnie one o sen, w końcu poddałam się zmęczeniu.

                                               „Pamiętnik Ell”i

Drogi Pamiętniku !

Już po raz kolejny piszę te wypociny na twoich stronach… Można by powiedzieć że teraz piszę na twojej ręce, albo nodze… Nie wiem nie wnikam. Wiem tyle że dzięki pisaniu mogę wydobyć z siebie wszystkie drobnostki, które mnie męczą. Więc dzisiejszy dzień był :

PEŁEN NIESPODZIANEK, DOBRYCH NIESPODZIANEK, BYŁ NAJLEPSZY POD SŁOŃCEM, LUB POD GALAKTYKĄ… PO PROSTU GO KOCHAM.

 Niall już poszedł, bo chciał pobyć z Maurą… wyszedł dopiero jakieś 30 minut temu… Uwielbiam kiedy gra mi na gitarze, a ja zasypiam… Przypominają mi się wtedy czasy sprzed 5 lat, kiedy właściwie robił to samo, tylko że wtedy on siedział przy oknie a ja leżałam na jego łóżku.    Dzisiaj było inaczej, widocznie do tego dorósł… Oboje leżeliśmy jak przyjaciele… Najprawdziwsi na świecie przyjaciele…  Dużym zaskoczeniem dla mnie było też spotkanie Johna… który, naprawdę, ale to naprawdę z przystojniał… Tak w ogóle nie poznaję żadnego z moich męskiej płci przyjaciół… Wszyscy w trójkę wyrośli na naprawdę fajnych facetów… Jednak mnie i tak interesuje tylko jeden… Ten który bez ustannie się mną opiekuje… Ten którego wiem że Kocham… - Niall

 Cytatem na dzień dzisiejszy… hmm… Może dam dwa… Co myślisz ? :D

`Ko­bieta może być przy­jaciółką mężczyz­ny, lecz by uczu­cie to trwało, niezbędne jest wes­przeć je od­ro­biną fi­zycznej antypatii. 

`I trze­ba być wiel­kim przy­jacielem i moc­nym przy­jacielem, żeby przyjść i prze­sie­dzieć z kimś całe po­połud­nie tyl­ko po to, żeby nie czuł się sa­mot­ny. Odłożyć swo­je ważne spra­wy i całe po­połud­nie poświęcić na trzy­manie ko­goś za rękę. 

                                                   

                                                                 ***

Cześć kochani, dziękuję że tu wpadacie ;) Będę się starała pisać każdy następny dział dłuższy :) Ale mam do was prośbę 

CZYTASZ= KOMENTUJESZ

 Było by naprawdę super gdy byście tak robili :) A i mam prośbe jak możecie to polecajcie innym pozdrawiam wasza Kate xx